Eredu sozioekonomiko patriarkal androzentrikoaren alternatiba gisa genero-ikuspegia integratzen duen teoria eta praktika ekonomikoa; erdigunean jartzen ditu bizitza iraunarazten duten prozesuak, zeinak oro har emakumeek egindakoak, ordaindugabeak eta ikusezinak baitira, nahiz eta gizarte-sistemaren goi-antolakuntzaren oinarri ezinbesteko diren.

Ekonomia bizitzari eta politikari guztiz lotua ikusten du, ez haietatik aparteko esparru baten gisa, eta, horrenbestez, emakumeei eta gizonei gizarteak esleitutako rolek sistema ekonomikoan duten eragina aztertzen du. Gaur egungo teoria eta errealitate ekonomiko eta sozialen irakurketa kritiko bat proposatzen du, eta bizitza duin eta jasangarri baterako bideak plazaratzen ditu.

Bizitzaren hauskortasuna azpimarratzen du, eta pertsonen zaurgarritasunari, interdependentziari eta ekomendekotasunari erantzun bat emateko eta gizartean gertatzen diren injustiziak gainditzeko irtenbideak jartzen ditu mahai gainean.

Pentsamendu-korronte honen arabera, norbanakoek erakusten duten ustezko autosufizientzia pertsonen esplotazioan oinarrituta dago, batez ere emakumeenean, eta horren erakusle dira, besteak beste, sexuaren araberako lan-banaketa eta emakumeek eta gizonek bizitzaren erreprodukzio-prozesuari egiten dizkioten ekarpenen arteko aldeak.